پرورش حلزون – آشنایی با حلزون

پرورش حلزون : حَلَزون یا لیسَک نوعی نرم‌تن در ردهٔ شکم‌پایان است. علت اینکه حلزون را در رده شکم‌پایان قرار داده‌اند؛ این است که در حقیقت تمام قسمت زیرین بدنش، پای آن به شمار می‌رود.

زیست‌شناسان تا به امروز بیش از ۳۰ هزار گونه حلزون را شناسایی کرده‌اند. حلزون از محیط زیست بسیار متنوعی برخوردار می‌باشد. محل زندگی بعضی از گونه حلزونها در دریا بوده و بعضی از گونه‌های آن در آبهای شیرین یا در باغ‌ها زندگی می‌کنند. حلزون از انواع گیاهان تغذیه می‌کند. پرورش حلزون

پرورش حلزون

بدن حلزون

سر که دارای یک جفت بازوی حسی است، یک پای شکمی و پهن عضلانی که نوعی عمل خزیدن را انجام می‌دهد و یک توده احشایی پشتی و گنبد مانند که بیشتر اندامهای داخلی در آن جای داشته‌اند. (حلزونها معمولاً صدف دارند اما برخی از گونه‌های بی‌صدف آن نیز مشاهده شده‌است. چشم حلزون معمولاً بر روی دو تا شاخک بر روی سر آن قرار گرفته‌است) مرحله لاروی حلزون ولیگر نام دارد که مجهز به یک کمربند مژکی ظریف است و آن را به عنوان عضو شنا بکار می‌برد. قسمت پشتی ولیگر بعداً کاملاً بزرگ می‌شود و توده احشایی در حال رشد به سمت پشت برآمدگی می‌بابد. اما این رشد رو به بالا در طرف راست و چپ بطور یکسان صورت نمی‌گیرد و نتیجه آن پیچ‌خوردگی توده احشایی و صدفی است که روی این توده را می‌گیرد.

رشد پرورش حلزون

رشد رو به بالا همچنین سبب می‌شود که لوله گوارشی به شکل U درآید و مخرج کاملاً به دهان نزدیک شود. مجموعه توده احشایی ولیگر نسبت به بقیه بدن معمولاً معادل ۱۸۰ درجه در خلاف جهت حرکت عقربه‌های ساعت می‌چرخد. در نتیجه فضای جبه در جلو و در بالای سر قرار می‌گیرد، آبششها جلویی می‌شوند، مخرج سوراخهای دفعی و تناسلی همه همگی در جلو قرار می‌گیرند و به فضای جبه باز می‌شوند. لوله گوارشی از شکل U به صورت یک قطعه درمی‌آید و قلب می‌چرخد.

تحول به صورت تابیدگی بدون تردید نوعی سازگاری با روش زندگی در حال بلوغ است. حلزونها با عقب کشاندن بدن به درون صدف از خود محافظت می‌کنند و چون صدف یک دهانه بیشتر ندارد، بازشدن دهان و مخرج در یک جا نوعی مزیت محسوب شده و دهان نزدیکتر به زمین خواهد بود. در عین حال با این پیچیدگی قسمت‌های سنگین بدن از سر راه دور شده، در روی قسمت عقبی بدن واقع می‌شوند. در نتیجه مرکز ثقل طوری جابجا می‌شود که حرکت شکم پای صدف‌دار آسانتر شود.

حلزون‌های فاقد صدف

در بعضی شکم پایان بویژه لیسه‌های خشکی و دریازی، صدف کوچک شده یا از بین رفته‌است. رشد در این موارد شامل بازشدگی است که در نتیجه توده احشایی تا حدودی یا بطور کامل به جایگاه نوزادی خود برمی‌گردد. لیسه‌های ساکن خشکی برای جلوگیری از خشک شدن باید در نقاط مرطوب بسر برند. این جانوران معمولاً شبها از جایگاه خود خارج می‌شوند و از سبزیها تغذیه می‌کنند. لیسه‌ها خسارات زیادی به باغها وارد می‌آورند. فضای جبه همه حلزونهای ساکن خشکی از محفظه آبششی به محفظه ششی تغییر یافته‌است و این حلزونها از هوا تنفس می‌کنند. پاره‌ای از این جانواران، سازگاری مجدد با محیط آب یافته‌اند اما هنوز هم با شش تنفس می‌کنند و برای گرفتن هوا باید گاهگاهی به سطح آب بیایند.

حلزون‌های فاقد صدف

هرمافرودیت

حلزون هم نر و هم ماده است بنابراین می‌تواند در یک زمان هم تخم و هم اسپرم را تولید کند. البته برای بارور کردن تخم‌ها، حلزون‌ها باید اسپرم‌های خود را با یکدیگر مبادله کنند. حیوانی که هم نر و هم ماده‌است، هرمافرودیت نام دارد. حلزون قهوه‌ای رنگ باغچه‌ای، در یک زمان حدود ۸۰ تخم کروی زرد یا سفید رنگ بر روی خاک سطحی باغچه می‌گذارد. حلزون می‌تواند بیشتر از ۶ بار در سال تخم ریزی کند. حدود دو سال طول می‌کشد تا یک حلزون بالغ شود.

راه رفتن

حلزون را حتماً دیده‌اید و حتماً به راه رفتن این جانور توجه کرده‌اید. دیده‌اید با آنکه پا ندارد ولی خیلی راحت بر روی زمین جابجا می‌شود. حلزون را نرمتنی شکمپا می‌نامند چرا که در حقیقت تمام قسمت زیرین بدنش، پای آن بشمار می‌رود. پس حلزون پایی دارد بسیار پهن و صاف و به کمک عضلات آن خود را بر روی زمین می‌لغزاند و به این گونه روی زمین راه می‌رود. این جانور برای آنکه حرکات خود را آسان‌تر انجام دهد، از غده‌هایی که در پا-شکم خود دارد ماده‌ای چسبناک می‌تراود و جاده خود را لیز و هموارتر می‌کند. این مادهٔ چسبناک باعث می‌شود تا حتی اگر حلزون از روی یک لبه تیغ عبور کند بدنش آسیبی نبیند و در صورت عبور از یک سطح لیز نیز سر نخورد. پرورش حلزون

حلزون خوراکی

یکی از گونه‌های خوراکی حلزون، اسکارگو نام دارد. خوراکی که از حلزون اسکارگو تهیه می‌شود به همین نام نیز خوانده می‌شود.

دشمنان حلزون

حلزون‌ها دشمنان زیادی در طبیعت دارند. از جمله سوسک‌های زمینی- مارها- قورباغه‌ها و وزغ ها- لاک پشت‌ها و پرندگانی مثل مرغ- اردک و غاز.

نگهداری از حلزون به عنوان حیوان خانگی

نگهداری از لیسک‌ها آسان است. لیسک‌ها معمولاً در طبیعت حدود ۱۰ سال عمر می‌کنند. اما در قفس حدود ۳ تا ۷ سال. لیسک‌های بومی منطقه حتی تا ۱۵ سال هم عمر می‌کنند.

آنها برای انسان و سایر جانوران بی خطرند. نگهداری آنها بسیار کم خرج است و به ندرت به بیماری مبتلا می‌شوند. اگر هم بیمار شوند علایم بیماری را به موقع نشان می‌دهند و شما وقت کافی دارید تا برای آنها کاری کنید.

حداقل توجه برای نگهداری آنها لازم است. آنها بدون توجه می‌میرند.

در اینجا فهرستی از پایه‌ای‌ترین کارهایی را برای حلزون‌های جنگلی که لازم است را مرور می‌کنیم

    • لوازم نگهداری از ۲ حلزون آفریقایی بزرگسال
    • مخزن پلاستیکی حدوداً ۳۰*۳۰*۴۵ سانتی‌متر که راه فرار ندارد (با سرپوش محکم و تهویهٔ مناسب){حلزون‌های اروپایی یا حلزون‌های جوان را می‌توانید در ظرف‌های کوچک‌تری نگهداری کنید.}
    • کود گیاهی: خزه ی خشک شده. (بیشتر برای پر کردن ته ظرف)
    • منبع کلسیم (مثلاً استخوان‌های ده پا و سپیداج یا گچ‌های طبیعی)
    • میوه‌ها و سبزیجات تازه (به خصوص وسط سیب و کاهو)
    • وسایلی برای قایم شدن حلزون که شکستنی نباشند (مثل گلدان‌های پلاستیکی یا چوب پنبه)
    • ۱ عدد مسواک قدیمی و خیلی نرم برای تمیز کردن صدف حلزون
    • ۱ عدد اسفنج نرم برای تمیز کردن مخزن پرورش حلزون
    • ۱ عدد افشانه آب

پایه‌ای‌ترین کارهای لازم برای حلزون لب سفید

  • حلزون را در محیطی تمیز و تازه و مرطوب نگهداری کنید.
  • غذای آنها را کاملاً بشویید و بعد به آنها بدهید.
  • غذای کهنه را هر روز عوض و فضله‌های آنها را هر روز پاک کنید.
  • همیشه برای آنها پودر کلسیم بریزید.
  • ته ظرف آنها را هر زمان که احساس کردید کثیف شده تمیز کنید.
  • زیر لایهٔ ظرف (کود گیاهی و…) را هر وقت کثیف به نظر آمد عوض کنید. (معمولاً هفته‌ای یک بار)
  • مخزن را حدوداً هر ماه یکبار ضدعفونی کنید و در آب بجوشانید.
  • حلزون را هر چند وقت یکبار (معمولاً هر ماه) حمام کنید.
  • هر چند وقت یکبار در مخزن به دنبال تخم بگردید و آنها را نابود کنید. (در آب و هوای گرم هر روز)

پرورش حلزون

حلزون خاکی یا حلزون خشکی یا حلزون زمینی واژهٔ دیگری برای توصیف حلزون‌هایی است که بر روی زمین و خارج از آب یا هر محیط دیگری زندگی می‌کنند زیرا اکثر این موجودات شش دارند. حلزون از خانوادهٔ نرمتنان است. نرمتنان شاخه‌ای از جانوران هستند که شامل ۵ رده آمفی‌نورا، شکم‌پایان، ناوپایان، دوکفه‌ایها و سرپایان هستند. حلزونها جزء رده شکم پایان می‌باشند. در کل حلزونها، دریازی، ساکن آب شیرین یا خشکی‌اند. توده احشایی اصولاً پیچ خورده است و درجه تابیدگی آن یکسان نیست. معمولاً صدف دارند. در سر چشم و یک یا دو جفت شاخک وجود دارد و ۳۵۰۰۰ گونه دارند. پرورش حلزون

ساختار بدن حلزون

بدن شامل قسمتهای گوناگونی است، سر که دارای یک جفت بازوی حسی است، یک پای شکمی و پهن عضلانی که نوعی عمل خزیدن را انجام می‌دهد و یک توده احشایی پشتی و گنبد مانند که بیشتر اندامهای داخلی در آن جای داشته‌اند. مرحله لاروی حلزون ولیگر نام دارد که مجهز به یک کمربند مژکی ظریف است و آن را به عنوان عضو شنا بکار می‌برد. قسمت پشتی ولیگر بعداً کاملاً بزرگ می‌شود و توده احشایی در حال رشد به سمت پشت برآمدگی می‌بابد. اما این رشد رو به بالا در طرف راست و چپ بطور یکسان صورت نمی‌گیرد و نتیجه آن پیچ‌خوردگی توده احشایی و صدفی است که روی این توده را می‌گیرد.

رشد

رشد رو به بالا همچنین سبب می‌شود که لوله گوارشی به شکل U درآید و مخرج کاملاً به دهان نزدیک شود. مجموعه توده احشایی ولیگر نسبت به بقیه بدن معمولاً معادل ۱۸۰ درجه در خلاف جهت حرکت عقربه‌های ساعت می‌چرخد. در نتیجه فضای جبه در جلو و در بالای سر قرار می‌گیرد، آبششها جلویی می‌شوند، مخرج سوراخهای دفعی و تناسلی همه همگی در جلو قرار می‌گیرند و به فضای جبه باز می‌شوند. لوله گوارشی از شکل U به صورت یک قطعه درمی‌آید و قلب می‌چرخد. پرورش حلزون

تحول به صورت تابیدگی بدون تردید نوعی سازگاری با روش زندگی در حال بلوغ است. حلزونها با عقب کشاندن بدن به درون صدف از خود محافظت می‌کنند و چون صدف یک دهانه بیشتر ندارد، بازشدن دهان و مخرج در یک جا نوعی مزیت محسوب شده و دهان نزدیکتر به زمین خواهد بود. در عین حال با این پیچیدگی قسمتهای سنگین بدن از سر راه دور شده، در روی قسمت عقبی بدن واقع می‌شوند. در نتیجه مرکز ثقل طوری جابجا می‌شود که حرکت شکم پای صدف‌دار آسانتر شود.

محل و شرایط زندگی

در بعضی شکم پایان بویژه لیسه‌های خشکی و دریازی، صدف کوچک شده یا از بین رفته است. رشد در این موارد شامل بازشدگی است که در نتیجه توده احشایی تا حدودی یا بطور کامل به جایگاه نوزادی خود برمی‌گردد. لیسه‌های ساکن خشکی برای جلوگیری از خشک شدن باید در نقاط مرطوب بسر برند. این جانوران معمولاً شبها از جایگاه خود خارج می‌شوند و از سبزیها تغذیه می‌کنند. لیسه‌ها خسارات زیادی به باغها وارد می‌آورند. فضای جبه همه حلزونهای ساکن خشکی از محفظه آبششی به محفظه ششی تغییر یافته است و این حلزونها از هوا تنفس می‌کنند. پاره‌ای از این جانواران، سازگاری مجدد با محیط آب یافته‌اند اما هنوز هم با شش تنفس می‌کنند و برای گرفتن هوا باید گاهگاهی به سطح آب بیایند.

حلزون سیب یا حلزون طلائی

آکواریوم جانوری نرم‌تن و شکم‌پایان است که ساکن نواحی گرمسیری و معتدل و از بزرگ‌ترین حلزون‌های آب شیرین به شمار می‌آید که غیرعادی هستند چون شش و آبشش را با هم دارد. این جانور برای تولید مثل هم نیاز جنس ماده و هم نر دارد چون بر خلاف بسیاری از حلزون ها، نرماده نیست. پرورش حلزون

حلزون سیب یا حلزون طلائی

  • نام علمی: Ampullaria cuprina
  • نام رایج: حلزون طلایی
  • خاستگاه: آسیا[به علت محبوبیت به تمام نقاط جهان راه یافته اند]
  • سطح نگهداری: ۱۰: ۱۰ پرورش حلزون
  • اجتماعی بودن: عالی
  • اندازه بالغ: ماده و نر ۷ سانتیمتر
  • دمای مناسب: ۱۸ تا ۲۸ درجه سانتیگراد
  • پی اچ: ۶ الی ۸

معمولاً حلزون‌ها در آکواریوم رایج نیستند، ولی اگر در آکواریومی وجود داشته باشند، در همه جای آن می‌چرخند و جلبک‌ها را پاک می‌کنند و از مواد زائدشان، آنفوزوئرها تولید می‌شوند، که غذای ایده عالی برای نوزادان تازه از تخم خارج شده می‌باشد. از جمله فواید این حلزون، علاقه زیاد او به خزه‌ها و جلبک هاست که این امر موجب می‌شود شیشه آکواریوم را به خوبی تمیز کند. در برخی مواقع اشتهای بیش از حد این حلزون موجب می‌شود که به گیاهان درون آکواریوم صدمه وارد کند که این یک نکته منفی است. برای ثابت نگهداشتن دوام لاکشان به آب کمی سخت نیاز دارند. حلزون سیب دارای رنگ‌های متنوعی است. از جمله رنگ‌های این حلزون می‌توان به قهوه‌ای، قهوه‌ای مایل به زرد، سفید، زرد و حتی آبی، بنفش، صورتی و سبز اشاره نمود. در آکواریوم‌های خانگی، فعالیت حلزون سیب بیشتر در طول شب انجام می‌گیرد و در هنگام روز به مناطق تاریک تر آکواریوم پناه می‌برد.

تغذیه حلزون سیب پرورش حلزون

حلزون سیب توانایی قابل توجهی در تغییر رژیم غذایی خود دارد. این نرم تن می‌تواند انواع گیاهان، غذاهای سایر ماهی‌ها و حتی ماهی‌های مرده را به عنوان غذا مصرف کند. برگ کاهوی آب‌پز، مهمترین غذای آنهاست. پرورش حلزون

تولید مثل حلزون سیب

تولید مثل و تکثیر حلزون سیب به سادگی صورت می‌پذیرد. در صورت مساعد بودن شرایط آب و بالا بودن دما، حلزون سیب در آکواریوم تخمریزی می‌نماید. آنها به بالای سطح آب صعود کرده و تخم‌های صورتیشان را روی همدیگر روی شیشه‌های آکواریوم می‌گذارند تا زمانی که تخم‌ها به دانه‌های تمشک شباهت پیدا کنند. به شرطی که خیلی خشک نشوند طی سه هفته باز خواهند شد و سپس بچه‌ها به کف آکواریوم می‌روند.

موارد مصرف حلزون زنده پرورش حلزون

ماده لزجی که حلزون هنگام عبور از خود باقی می گذارد دربرگیرنده ترکیبی از پروتئینهای قدرتمند، آنتی اکسیدانها و هایولارونیک اسید است که گفته می شود به احیای رطوبت پوست کمک کرده، التهاب را فرو می نشاند و پوست مرده را از بین می برد.

حلزونها از زمان های دور به عنوان نوعی آفت باغها شناسایی شده اند اما به نظر می رسد که وقتی پای درمانهای ضد پیری درمیان باشد این موجودات کوچک بیشتر دوست هستند تا دشمن.

موارد مصرف حلزون زنده

یک مرکز زیبایی در ژاپن دست به یک ابتکار عجیبی زده و به منظور درمان های ضد پیری حلزون های زنده را روی پوست می گذارد تا آنها روز پوست صورت مشتریان بخزند و خواص ماده لزجی از خود باقی می گذارند را به صورت انسان هدیه کنند. پرورش حلزون

ماده لزجی که حلزون هنگام عبور از خود باقی می گذارد دربرگیرنده ترکیبی از پروتئین های قدرتمند، آنتی اکسیدان ها و «هایولارونیک اسید» است که گفته می شود به احیای رطوبت پوست کمک کرده، التهاب را فرو می نشاند و پوست مرده را از بین می برد. پرورش حلزون

طی این درمان 60 دقیقه ای که در «کلینیکال سالن» توکیو به عنوان یک مرکز زیبایی اجرا می شود، پوست صورت پیش از قرارگیری حلزونها پاکسازی شده و پس از آن حلزون ها روی گونه ها و پیشانی گذاشته تا هرکجا که می خواهند بروند. پرورش حلزون

موارد مصرف حلزون زنده

راه رفتن حلزون ها روی پوست صورت در این مرکز زیبایی ژاپنی 243 دلار هزینه دربردارد که شامل چند مورد دیگر هم می شود.

«یوکو مینیامی» مدیر فروش در این مرکز ژاپنی اظهار کرد: مواد لزج حلزون به بازسازی سلول های پوست صورت کمک می کند، بنابراین ما انتظار داریم که راه رفتن حلزون روی صورت بتواند پوست صدمه دیده را درمان کند.

براساس اظهارات مینیامی، این ماده به صدمات وارد شده توسط خورشید به پوست صورت کمک می کند.

ممکن است در نگاه اول این نوع درمان ضدپیری منزجر کننده به نظر برسد، اما ماده لزج حلزون از کشفیات امروز نیست، این ماده از بیش از دو هزار سال پیش کاربرد داشته است.

براساس مدارک به جا مانده از بقراط (پزشک یونانی که بین سالهای 377 تا 460 قبل از میلاد می زیسته و پدر طب مدرن محسوب می شود)، حلزون خرد شده با شیر فاسد برای درمان التهاب به کار می رفته است، این درحالی است این ترکیب اخیرا در ژاپن و کره جنوبی محبوب شده است.

به رغم تاریخ طولانی استفاده از ماده چسبناک حلزون به عنوان یک اقدام زیبایی، تلاش این مرکز زیبایی الهام گرفته از ثبت کوه فوجی (بلندترین کوه ژاپن) در فهرست میراث جهانی یونسکو بوده است.

پوست صورت کوهنوردان به علت شدید نور آفتاب در معرض آسیب قرار می گیرد و قرار گیری آنها در ارتفاعات این موضوع را تشدید می کند، از این رو این درمان برای حل مشکل کوهنوردان درنظر گرفته شده است.